Babel, mons diferents TAB
les nostres cançons
[ Inici ] [ El disc ] [ El grup ] [ E-mail ]


Los aparecidos
A Jaime Gil de Biedma, para el recuerdo.
Como una mañana fría
en mitad de cualquier calle.
Como un ángel sin mirada
suplicando por un roce.
Desde el fondo de sus ojos
un vacío doloroso
me atravesaba.
Pero ocurre que estas cosas
a menudo nos persiguen.
Pierde siempre la ternura
contra un gesto miserable.
Sin saber a qué aferrarme
fingiré no haberlo visto,
y a escaparme.
De regreso hacia mi casa
siento un cuerpo desplomarse.
A mi lado, lentamente,
se desvelan sus heridas.
Nunca nadie cayó tanto,
nunca estuvo tan desnuda una existencia.
Sin miedo,
sin miedo.
Sin temor a que te arrastre,
a que profane tu silencio,
sin pedirle como ha sido,
sin juzgar por lo que has visto,
sin huir.
Que si ahí fuera todo es falso,
aquí aún nos queda algún sentido,
un pedazo de repuesto,
un corazón a piñón fijo.
Que si el mundo está tan ciego
hay que aprender que la lección es ver por dentro.
Todo pasa tan deprisa
que ya nada tiene historia:
las palabras, los tranvias,
sus miradas, tus memorias.
Todo ha muerto antes de tiempo,
desenterrados vivos, el cielo huele a incienso.
Sin miedo,
sin miedo.
Sin temor a que te arrastre,
a que profane tu silencio,
sin pedirle como ha sido,
sin juzgar por lo que has visto,
sin huir.
Sin miedo,
sin miedo.
Sin jugar a ser de hielo,
sin pensar que eres distinto,
concediéndole tu afecto,
invitándole a acercarse un poco a ti,
sin huir.

Lletra: David Escamilla, Àlex Escamilla, Joan Miró

Música: Àlex Escamilla


[ Ser per tu ]
Captiu
Fotos antigues
Mons diferents
Ciutats invisibles
Si no ets al meu costat
Jugant a morir
Història duna-dona
En les nostres mans
  • Los aparecidos
    [ Ultima storia ]



  • [ Inici ] [ El disc ] [ El grup ] [ E-mail ]

    És una producció de Zamfonia S.L. per a Pequeñas cosas
    Disseny gràfic, Pati Nuñez
    Disseny i programació de la web, Dactil
    cargol